هيئت هاي مذهبي

برگزاري جشن نيمه شعبان وبرپائي ايستگاه هاي صلواتي

برپائي ايستگا ه هاي صلواتي يكي از برنامه هاي جشن نيمه شعبان است كه همه ساله در اين روز خجسته در جاي جاي كشور پهناورمان ديده ميشود.

هيئت زوّارالحسين(ع) همراه ديگر مردم ايران اسلامي ،همه ساله  در روز پانزدهم شعبان سالروز ولادت با سعادت يگانه منجي عالم بشريت حضرت وليعصر مهدي صاحب الزمان(عج)،اين عيد بزرگ شيعيان را جشن گرفته و به همين مناسبت، ايستگاه صلواتي در محل حسينيه شهيد محمّد علي دولت آبادي برپا ميكنند.

لطفا براي مشاهده عكس هاي اين مراسم ، به ادامه مطلب برويد!!!!!

درسهاي عاشورا از نگاه مقام معظم رهبري (مدظله العالي)

 در مباحث مربوط به عاشورا سه بحث عمده وجود دارد: يكي بحث علل و انگيزه‏هاي قيام امام حسين عليه‏السلام است... بحث دوم بحث درس‏هاي عاشورا است... بحث سوم درباره عبرت‏هاي عاشورا است، عاشورا به غير از درس، يك صحنه عبرت است. بايد انسان در اين صحنه نگاه كند تا عبرت بگيرد.

مقام معظم رهبري، با انديشه‏اي ژرف و دانشي وسيع، درس‏ها، پيام‏ها و عبرت‏هايي از مدرسه‏ي عاشورا مطرح نموده و جان تشنه‏ي شنوندگان را از درس‏هاي سازنده و الهام آفرين عاشورا سيراب مي‏نمايد.
نوآوري، طراوت بيان، خلوص، عامل بودن و زمان آگاهي سبب گشته، دُرهاي صيد شده از آموزه‏هاي عاشورايي زير نور خورشيد آگاهي بدرخشند، چشم‏ها را خيره كرده و از جان بر آمده بر جان نشينند.

در دوران سياه ستم شاهي، كه اختناق يزيدي نفس‏ها را در سينه‏ها حبس كرده بود و ضرورت مبارزه‏اي حسيني از هر جهت احساس مي‏شد، در مراسم تاسوعا و عاشوراي حسيني از سويي غبار تحريف از چهره‏ي مكتب عاشورا مي‏زدايد و از ديگر سو پيام عاشورا را چنان ترسيم مي‏نمايد كه راه مبارزه را روشن و فروخفتگان را بيدار و عاشقان كربلا را به آنجا مي‏برد كه چون ياران امام حسين عليه‏السلام نه از خيل دشمن مي‏ترسند و نه از قساوت قساوت پيشگان هراسي به خود راه مي‏دهند.

لطفا براي ادامه ،به ادامه مطلب برويد!!!!!

هفت درس از درس هاي عاشورا

1-عاشورا و انسانيت

يكي از ماندگارترين پيام هاي عاشورا كه براي تمام بشريت در طول تاريخ،چه مسلمان و چه غيرمسلمان،آموزنده و زندگي سازاست،اين جمله امام(ع) است كه فرمودند: «اگر دين نداريد، لااقل آزاده باشيد.» امام(ع) در اين جمله به اين نكته اشاره مي كند كه انسانيت يك ملاك بسيار ارزشمند است كه جداي از هر دين و مسلك كه انسان ها از آن پيروي مي كنند و مؤمن به خداوند كه يا كافر هستند، يك گوهر دروني در وجود تمام آنهاست كه به نام انسانيت كه اگر هر فرد به آن مراجعه كند، مي تواند راه درست و حقيقت را پيدا كند و حق و ناحق را به واسطه همين گوهر دروني تا حدود زيادي تشخيص دهد.

در جاي ديگرايشان فرمودند: «دين لغلغه دهان شما نباشد.» يعني به مسايل دين به صورت ظاهري نگاه نكنيد بلكه تلاش كنيد تا آن را در زندگي خود متبلور و متجلي كنيد. نمود حضور دين در زندگي ايشان،بزرگي روح، عزت و كرامت انساني، به اسارت نگرفتن روح انسان در دام خواهش ها و وسوسه ها و تسليم نشدن در برابر آنچه انسانيت و روح انساني را ذليل مي كند، خواهد بود. به همين دليل است كه امام(ع) مي فرمايد: «مرگ در مسير عزت،حيات جاودان است.»

2-عاشورا و اميد

امام حسين(ع) در آن شرايط سنگين قبل از شهادتش، خانواده اش را جمع مي كند و به ايشان مي فرمايد: «براي سختي ها و مشكلات آماده باشيد و مطمئن باشيد كه خداوند، شر دشمنان را از شما دور مي كند.»
امام(ع) با اينكه مي داند چه شرايط سختي در انتظار خانواده اش است آنها را براي چنين مصايبي آماده مي كند و به عنوان بزرگ ترين خانواده،اعضاي خانواده اش را متوجه رحمت و عنايت خداوند مي كند و اينكه همه چيز در اراده خداوند است. اين يك پيام خانوادگي دارد براي تمام كساني كه در زندگي با مشكلاتي رو به رو مي شوند و به سرعت دچار افت روحيه مي شوند يا عنان اختيار از كف مي دهند.
امام(ع) در سخت ترين شرايط به خانواده اش روحيه مي دهد و زماني كه حضرت زينب(س) بي تابي مي كند، امام(ع) دست روي سينه خواهرش مي گذارد و مي فرمايد: «مبادا شيطان صبر و شكيبايي تو را از بين ببرد». اينها همه درس هايي است كه ما ازاين واقعه عاشورا مي گيريم و مي توانيم در زندگي، از آنها استفاده كنيم.

لطفا براي ادامه ، اينجا كليك كنيد!!!!

زنان و عاشورا

بي ترديد يكي از گروه هاي نقش آفرين در نهضت عاشورا، زنان بودند. اگر اسلام با قيام امام حسين عليه السلام زنده است، سهم بزرگي از آن مربوط به زناني است كه تاريخ، مانند آن را كمتر ديده است.

زنان در كربلا نشان دادند كه تكليف اجتماعي، خاص مردان نيست، بلكه آنان نيز برابر وظيفه شرعي خود بايد به جريان هاي اجتماعي توجه كنند و آنجا كه مسئله حمايت از دين و اقامه حق، به ميان مي آيد تنها با قيام آنان ميسر مي شود، در صحنه حضور يابند.

در اين بخش برآنيم تا با معرفي زنان هاشمي و غيرهاشمي در كربلا، علت حضور و نقش آفريني آنان را در كربلا بيان كنيم. سپس به معرفي شخصيت والاي حضرت زينب كبرا عليهاالسلام مي پردازيم. پس از بيان اصول مدرسه زينبي، شاخص هاي خبررساني آن حضرت را پس از واقعه كربلا بررسي مي كنيم و ويژگي هاي زن عاشورايي و درس هايي را كه زن امروز از زن كربلايي مي آموزد، مي آوريم.

لطفا براي ادامه ، روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!!!!

                               السلام عليك يا ابا عبدالله الحسين(ع)

جلسه ماهيانه هيئت فاطميون در محل حسينيه شهيد محمد علي دولت آبادي(هيئت زوّارالحسين(ع)) با سخنراني استاد گليان ومداحي برادران ابوذر نظري ومحمد حسين آخوندي برگزار گرديد.                                              

در ادامه جلسات ماهيانه هيئت فاطميون، جلسه ماهيانه (25/6/94) در محل حسينيه شهيد دولت آبادي برگزار گرديد.

قرائت آيات روح بخش قرآن مجيد آغازگر مراسم معنوي اين شب بود كه با قرائت دعاي زيارت عاشورا ادامه يافت.

سخنراني استاد گليان برنامه بعدي هيئت بود كه ايشان سخنان  گهربارخود را در باب براي رضاي خدا بودن كارها آغاز نمودند .همچنين ايشان در باره همراه بودن شعور كافي در مراسم هاي مذهبي وعزاداري هاي حضرت ابا عبدالله الحسين (ع) با شور حسيني تاكيد نمودند.

مداحي  ومرثيه خواني براداران گرامي ابوذر نظري ومحمد حسين آخوندي پايان بخش مراسم اين شب معنوي بود كه مستمعين از اين مراسم نهايت فيض را بردند.

در پايان مراسم نيز برادر مرتضي داوودي چند توصيه وپيشنهاد براي نقشه راه هيئت بيان نموده كه با استقبال حاضرين همراه گرديد.

لطفا براي ادامه ، روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!!!!

درس‌ها و عبرت‌هاي عاشورا در عرصه رفتار سياسي

چكيده
يكي از اساسي‌ترين ابعاد حادثه عاشورا، درس‌ها و عبرت‌هاي اين نهضت است. درس‌هاي عاشورا همواره بحثي زنده، حيات‌بخش و حركت‌آفرين است. هر چند اين رويداد در مكان و زمان محدودي به وقوع پيوست اما درس‌هاي آن ويژه زمان و مكان خاصي نيست. عدالت‌خواهي و ستم‌ستيزي، عزت، پاسداري از اسلام و ارزش‌هاي اسلامي، شهادت در راه خدا، جمع ميان سياست و معنويت، امر به معروف و نهي از منكر از جمله درس‌هاي مهم در عرصه رفتار سياسي رويداد عاشورا است. نويسنده پس از تبيين مسائل ياد شده و بيان نمونه‌هايي از آن در كلام و رفتار امام حسين(ع)، به بررسي عبرت‌هاي عاشورا مي‌پردازد. وي تحليل عوامل زمينه‌ساز حادثه عاشورا را مايه عبرت جامعه اسلامي و نظام ديني دانسته، مهم‌ترين آن‌ها را تحت عنوان دگرگوني ارزش‌ها و آرمان‌هاي حاكم بر جامعه نبوي و كوتاهي خواص از انجام رسالت خود، بازگو مي‌نمايد. جدايي مردم از اهل‌بيت(ع) و دنياگرايي خواص از جمله موضوعاتي است كه در اين بخش مورد توجه قرار گرفته است.

لطفا براي مشاهده متن كامل، روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!!

مروري بر زندگي سيدالساجدين امام سجاد(ع)

حضرت سجاد (ع)
پيام خون وشهادت
امام سجاد(ع) در دمشق
  حركت به سوي مدينه

صحيفه سجاديه 

حضرت سجاد(ع)
نام معصوم ششم علي ( ع ) است . وي فرزند حسين بن علي بن ابيطالب ( ع ) و ملقب به "سجاد" و "زين العابدين " مي باشد . امام سجاد در سال 38هجري در مدينه ولادت يافت . حضرت سجاد در واقعه جانگداز كربلا حضور داشت ولي به علت بيماري  و تب شديد از آن حادثه جان به سلامت برد ، زيرا جهاد از بيمار برداشته شده است و پدر بزرگوارش - با همه علاقه اي كه فرزندش به شركت در آن واقعه داشت - به او اجازه جنگ كردن نداد . مصلحت الهي اين بود كه آن رشته گسيخته نشود و امام سجاد وارث آن رسالت بزرگ ، يعني امامت و ولايت گردد . اين بيماري موقت چند روزي  بيش ادامه نيافت و پس از آن حضرت زين العابدين 35سال عمر كرد كه تمام آن مدت به مبارزه و خدمت به خلق و عبادت و مناجات با حق سپري شد . سن شريف حضرت سجاد ( ع ) را در روز دهم محرم سال 61هجري كه بنا به وصيت پدر و امر خدا و رسول خدا ( ص ) به امامت رسيد ، به اختلاف روايات در حدود 24 سال نوشته اند . مادر حضرت سجاد بنا بر مشهور "شهربانو" دختر يزدگرد ساساني بوده است . آنچه در حادثه كربلا بدان نياز بود ، بهره برداري از اين قيام و حماسه بي نظير و نشر پيام شهادت حسين ( ع ) بود ، كه حضرت سجاد ( ع ) در ضمن اسارت با عمه اش زينب ( ع ) آن را با شجاعت و شهامت و قدرت بي نظير در جهان آن رو فرياد كردند . فريادي كه طنين آن قرنهاست باقي مانده و - براي هميشه - جاودان خواهد ماند . واقعه كربلا با همه ابعاد عظيم و بي مانندش پر از شور حماسي و وفا و صفا و ايمان خالص در عصر روز عاشورا ظاهرا به پايان آمد ، اما مأموريت حضرت سجاد ( ع ) و زينب كبري ( س ) از آن زمان آغاز شد . اهل بيت اسير را از قتلگاه عشق و راهيان به سوي  "الله " و از كنار نعشهاي پاره پاره به خون خفته جدا كردند . حضرت سجاد ( ع ) را در حال بيماري بر شتري بي هودج سوار كردند و دو پاي  حضرتش را از زير شكم آن حيوان به زنجير بستند .

لطفا براي مشاهده متن كامل روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!

عدالت و اميرالمؤمنين علي(ع)

يكي از محورهاي عميق اصلاحات در فرهنگ اسلامي و سيره علوي(ع)، موضوع عدالت اجتماعي است. عدالت از اركان سعادت انسان‌هاست. در ساير عدالت، روابط اجتماعي و سياسي برقرار و پايدار خواهد ماند. يكي از محورهاي اصلي اصلاحات در سيره آن بزرگوار تأكيد بر اجراي عدالت بود و عدالت‌خواهي آن بزرگوار، موجب شهادت آن حضرت شد. دوستداران آن امام مظلوم بايد هرچه بهتر و بيشتر در جهت شناخت عدالت و تحقق عدالت تلاش كنند و پيروان و شيعيان راستيني براي او باشند كه پيامبر(ص) فرمود: علي و شيعته هم الفائزون1. آري علي و پيروان واقعي آن حضرت،‌ پيروز واقعي‌اند. اكنون با توجه به اين موضوع مهم نگاهي داريم به مفهوم عدالت و راه‌هاي گسترش و تحقق آن در جامعه اسلامي و كشور عزيزمان، ‌باشد تا چراغ راهنمايي باشد براي همه عدالتخواهان و شيفتگان امام و عدالت انشاءالله.
مفهوم عدل، عدالت، قسط، حق، آزادي در طول تاريخ از مفاهيم بسيار عميق و گسترده و داراي تعاريف گوناگون و تعابير فراواني نزد انديشمندان، محققان، فيلسوفان و صاحبنظران بوده است. در فرهنگ اسلامي و ميراث گرانسنگ علوي(ع) عدالت در دو حوزه ديده مي‌شود:
الف- حوزه تكوين و نظام خلقت يا عدل در خلقت
ب- حوزه تشريع و قانون‌گذاري

لطفا براي مشاهده متن كامل، روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!

زندگينامه سيد وسالار شهيدان امام حسين(ع)

دومين فرزند برومند حضرت علي و(1) در روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت فاطمه ، كه درود خدا بر ايشان باد، در خانه وحي و ولايت چشم به جهان گشود.

چون خبر ولادتش به پيامبر گرامي اسلام (ص ) رسيد، به خانه حضرت علي (ع ) و فاطمه را فرمود تا كودكش را بياورد. اسما او را در پارچه اي سپيد (2) (س ) آمد و اسما پيچيد و خدمت رسول اكرم (ص ) برد، آن گرامي به گوش راست او اذان و به گوش چپ (3) او اقامه گفت . به روزهاي اول يا هفتمين روز ولادت با سعادتش ، امين وحي الهي ، جبرئيل ، فرود آمد و گفت : سلام خداوند بر تو باد اي رسول خدا، اين نوزاد را به نام پسر كوچك هارون (شبير) چون علي براي تو بسان هارون (5) كه به عربي (حسين ) خوانده مي شود نام بگذار. (4)براي موسي بن عمران است ، جز آن كه تو خاتم پيغمبران هستي .

و به اين ترتيب نام پرعظمت "حسين " از جانب پروردگار، براي دومين فرزند فاطمه (س ) انتخاب شد. به روز هفتم ولادتش ، فاطمه زهرا كه سلام خداوند بر او باد، گوسفندي را براي كشت ، و سر آن حضرت را تراشيد و هم وزن موي سر او (6) فرزندش به عنوان عقيقه (7) نقره صدقه داد.

حسين (ع ) و پيامبر (ص )

از ولادت حسين بن علي (ع ) كه در سال چهارم هجرت بود تا رحلت رسول الله (ص ) كه شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد، مردم از اظهار محبت و لطفي كه پيامبر راستين اسلام (ص ) درباره حسين (ع ) ابراز مي داشت ، به بزرگواري و مقام شامخ پيشواي سوم آگاه شدند. سلمان فارسي مي گويد: ديدم كه رسول خدا (ص ) حسين (ع ) را بر زانوي خويش نهاده او را مي بوسيد و مي فرمود: تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگواراني ، تو امام و پسر امام و پدر امامان هستي ، تو حجت خدا و پسر حجت خدا و پدر حجتهاي خدايي كه نه نفرند و خاتم ايشان ، (8) قائم ايشان (امام زمان "عج ") مي باشد.

انس بن مالك روايت مي كند: وقتي از پيامبر پرسيدند كدام يك از اهل بيت خود را بيشتر دوست مي داري ، فرمود:

بارها رسول گرامي حسن (ع ) و حسين (ع ) را به سينه مي فشرد و (9) حسن و حسين را، (10) آنان را مي بوييد و مي بوسيد. ابوهريره كه از مزدوران معاويه و از دشمنان خاندان امامت است ، در عين حال اعتراف مي كند كه : "رسول اكرم را ديدم كه حسن و حسين را بر شانه هاي خويش نشانده بود و به سوي ما مي آمد، وقتي به ما رسيد فرمود هر كس اين دو فرزندم را دوست بدارد مرا دوست (11) داشته ، و هر كه با آنان دشمني ورزد با من دشمني نموده است .

عالي ترين ، صميمي ترين و گوياترين رابطه معنوي و ملكوتي بين پيامبر و حسين را مي توان در اين جمله رسول گرامي اسلام (ص ) خواند كه فرمود: "حسين از من و من از (12) حسينم

حسين (ع ) با پدر

شش سال از عمرش با پيامبر بزرگوار سپري شد، و آن گاه كه رسول خدا (ص ) چشم ازجهان فروبست و به لقاي پروردگار شتافت ، مدت سي سال با پدر زيست . پدري كه جز به انصاف حكم نكرد، و جز به طهارت و بندگي نگذرانيد، جز خدا نديد و جز خدا نخواست و جز خدا نيافت . پدري كه در زمان حكومتش لحظه اي او را آرام نگذاشتند،همچنان كه به هنگام غصب خلافتش جز به آزارش برنخاستند. در تمام اين مدت ، با دل و جان از اوامر پدر اطاعت مي كرد، و در چند سالي كه حضرت علي (ع ) متصدي خلافت ظاهري شد، حضرت حسين (ع ) در راه پيشبرد اهداف اسلامي ، مانند يك سرباز فداكار همچون برادر بزرگوارش مي كوشيد، و در جنگهاي "جمل "، "صفين " و "نهروان " شركت و به اين ترتيب ، از پدرش اميرالمؤمنين (ع ) و دين خدا حمايت كرد و (13) داشت . حتي گاهي در حضور جمعيت به غاصبين خلافت اعتراض مي كرد.

در زمان حكومت عمر، امام حسين (ع ) وارد مسجد شد، خليفه دوم را بر منبر رسول الله (ص ) مشاهده كرد كه سخن مي گفت . بلادرنگ از منبر بالا رفت و فرياد زد: "از منبر (14) پدرم فرود آي ....

براي مشاهده متن كامل، روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!!

بسمه تعالي 

مروري بر زندگي پربارحضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها)

فاطمه (عليها السلام) در نزد مسلمانان برترين و والامقام ترين بانوي جهان در تمام قرون و اعصار مي‌باشد. اين عقيده بر گرفته از مضامين احاديث نبوي است. اين طايفه از احاديث، اگر چه از لحاظ لفظي داراي تفاوت هستند، اما داراي مضموني واحد مي‌باشند. در يكي از اين گفتارها (كه البته مورد اتفاق مسلمانان، اعم از شيعه و سني است)، رسول اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) مي‌فرمايند: "فاطمه سرور زنان جهانيان است". اگر چه بنابر نص آيه شريفه قرآن، حضرت مريم برگزيده زنان جهانيان معرفي گرديده و در نزد مسلمانان داراي مقامي بلند و عفت و پاكدامني مثال‌زدني مي‌باشد و از زنان برتر جهان معرفي گشته است، اما او برگزيده‌ي زنان عصر خويش بوده است. ولي علو مقام حضرت زهرا (عليها السلام) تنها محدود به عصر حيات آن بزرگوار نمي‌باشد و در تمامي اعصار جريان دارد. لذا است كه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) در كلامي ديگر صراحتاً فاطمه (عليها السلام) را سرور زنان اولين و آخرين ذكر مي‌نمايند. اما نكته‌اي ديگر نيز در اين دو حديث نبوي و احاديث مشابه دريافت مي‌شود و آن اينست كه اگر فاطمه (عليها السلام) برترين بانوي جهانيان است و در بين زنان از هر جهت، كسي داراي مقامي والاتر از او نيست، پس شناخت سراسر زندگاني و تمامي لحظات حيات او، از ارزش فوق العاده برخوردار مي‌باشد. چرا كه آدمي با دقت و تأمل در آن مي‌تواند به عاليترين رتبه‌هاي روحاني نائل گردد. از سوي ديگر با مراجعه به قرآن كريم درمي‌يابيم كه آيات متعددي در بيان شأن و مقام حضرتش نازل گرديده است كه از آن جمله مي‌توان به آيه‌ي تطهير، آيه مباهله، آيات آغازين سوره دهر، سوره كوثر، آيه اعطاي حق ذي القربي و... اشاره نمود كه خود تأكيدي بر مقام عميق آن حضرت در نزد خداوند است. اين آيات با تكيه بر توفيق الهي، در مقالات ديگر مورد بررسي قرار خواهد گرفت. ما در اين قسمت به طور مختصر و با رعايت اختصار، به مطالعه شخصيت و زندگاني آن بزرگوار خواهيم پرداخت.

نام، القاب، كنيه‌ها

 نام مبارك آن حضرت، فاطمه (عليها السلام) است و از براي ايشان القاب و صفات متعددي همچون زهرا، صديقه، طاهره، مباركه، بتول، راضيه، مرضيه، نيز ذكر شده است.

فاطمه، در لغت به معني بريده شده و جدا شده مي‌باشد و علت اين نامگذاري بر طبق احاديث نبوي، آنست كه: پيروان فاطمه (عليها السلام) به سبب او از آتش دوزخ بريده، جدا شده و بركنارند.

زهرا به معناي درخشنده است و از امام ششم، امام صادق (عليه السلام) روايت شده است كه: "چون دخت پيامبر در محرابش مي‌ايستاد (مشغول عبادت مي‌شد)، نورش براي اهل آسمان مي‌درخشيد؛ همانطور كه نور ستارگان براي اهل زمين مي‌درخشد."

لطفا براي مطالعه متن،روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!!!